Bilim İzcileri Kulübü Öğrencilerinden Atamıza Mektup
Sevgili Atam,
Bugün, senin aramızdan ayrılışının yıl dönümünde, her zamanki gibi kalplerimizde bir sessizlik ve gözlerimizde aynı özlem var. Saat dokuzu beş geçe, yine tüm Türkiye gibi biz de nefesimizi tutuyor, senin o sonsuzluğa yürüdüğün anı kalbimizde hissediyoruz.
Biz, Bilim İzcileri Kulübü olarak senin “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir.” sözünü pusulamız yaptık. Her deney tüpünde, her düşünce kıvılcımında senin ışığını arıyoruz. Öğrenmeyi, sorgulamayı, üretmeyi; bir milletin özgürlüğünün temeli saydığın bilimin izinden giderek sürdürüyoruz.
Senin açtığın yolda yürümek bazen zorluklarla dolu olsa da, biz hiçbir zaman vazgeçmiyoruz. Çünkü senin bize bıraktığın en büyük mirasın, asla umutsuz olmamak. Bir formülü çözerken, bir problemi tartışırken, bazen bir hatadan bile yeniden doğmayı senden öğrendik.
Biz, senin çocukların; Cumhuriyet’in genç bilim izcileriyiz. Her gün yeni bir şey öğrenmenin heyecanıyla, senin “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür” nesil hayalini yaşatıyoruz.
Atam, sen rahat uyu…
Biz bilimin, aklın ve Cumhuriyet’in ışığını taşıyan küçük meşaleleriz.
Bir gün her biri birer bilim insanı, öğretmen, mucit ya da düşünür olduğunda; adını sadece hatırlamakla kalmayacağız — yaşatacağız.
Sonsuz minnet, saygı ve özlemle…
